Jestem w tym sam

(Szczur siedzi na ławce, po treningu. Cisza. W tle ludzie, ale on jakby obok)

Szczur:
– Wiesz co…
– Najgorsze w tym wszystkim?

Dzik:
– Co?

Szczur:
– Że jestem w tym sam.

Szczur:
– Nikt z moich nie ćwiczy…
– Nikt nie ogarnia jedzenia…
– Każdy ma to gdzieś.

Szczur:
– Wracam do domu…
– i znowu jestem w tym sam.
– I ciężko to ciągnąć cały czas samemu.

Dzik:
– A teraz gdzie jesteś?

Szczur:
– No… tutaj.

Dzik:
– Sam?

Szczur:
– No… nie do końca.

Dzik:
– No właśnie.

Dzik:
– Każdy tu przyszedł z tym samym problemem.

Szczur:
– Serio?

Dzik:
– Serio.

Dzik:
– Tylko jedni już zaczęli…
– a inni dopiero wchodzą.

Szczur:
– Czyli… to nie jest tylko mój temat?

Dzik:
– Nigdy nie był.

Dzik:
– Zmiana jest ciężka…
– jak jesteś w niej sam.

Dzik:
– Dlatego zmienia się środowisko.

Szczur:
– Czyli… nie jestem sam?

Dzik:
– Już nie jesteś.

Próbujesz zmienić się w tym samym środowisku. A środowisko może Cię zatrzymać…
albo pociągnąć do przodu.